وقتی سیگارم تمام شد

خواستم یک طناب بخرم

وقتی سیگارم تمام شد

خواستم سری به داروخانه بزنم

وقتی سیگارم تمام شد

خواستم تا قله ی کوهی که همین نزدیکی است بدوم

وقتی سیگارم تمام شد

خواستم ناگهان وسط خیابان بایستم

وقتی سیگارم تمام شد

تا دریا و حتی دریاچه و حتی رودخانه و حتی برکه ای کوچک و چه بسا تا نزدیکترین مرداب راه زیادی بود

وقتی سیگارم تمام شد

تیغ ها دیگر تیز نبودند و چاقوها دیگر نمی بریدند

وقتی سیگارم تمام شد

خانه ی کوچک ما گاز نداشت

وقتی سیگارم تمام شد

بنزین هم سهمیه بندی شده بود

وقتی سیگارم تمام شد

به یاد آوردم که سیگار بهمن من، ادامه ی ته سیگار های خاموش همای روشنفکری بود که در میان کتاب های انقلابی اش مرده بود...

وقتی سیگارم تمام شد به دکه ی سیگار فروشی رفتم و یک پاکت سیگار خریدم

آخر، هزار تومان بیشتر نداشتم

.

بدرود ...

تا شاید...